Το φθινόπωρο της μάσκας

Το τέλος του καλοκαιριού είναι γεγονός. Το φθινόπωρο αρχίζει. Διαφορετικό για όλους. Με αγωνία και άγχος για τους περισσότερους. Η πανδημία είναι εδώ. Παρούσα.

Αποτέλεσμα της παρουσίας της είναι η μάσκα. Την έχει πλέον ο καθένας. Είναι υποχρεωτική σχεδόν παντού. Τι είναι όμως; Είναι αξεσουάρ; Ασπίδα προστασίας; Είναι απάτη; Ότι και να είναι, πάντως αποτελεί το επίκεντρο των συζητήσεων.

Η μάσκα θα μας συντροφεύει για καιρό. Πρέπει να τη φοράμε. Όχι για το πρόστιμο. Για την προστασία μας. Για την προστασία των άλλων. Πιστεύουμε ή όχι στην επικινδυνότητα του ιού.

Ας μη σκεφτόμαστε τον εαυτό μας. Ας σκεφτούμε και τους υπόλοιπους. Μην γίνουμε αιτία να αρρωστήσει κάποιος ή ακόμα χειρότερα να χαθεί κάποιος επειδή δεν προσέχαμε. Ας γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι μέσα από όλο αυτό.

Ναι είναι κάτι δύσκολο. Ναι δεν είναι κάτι το φυσιολογικό. Μας κουράζει όλους αλλά πρέπει να τη συνηθίσουμε. Δεν θα είναι για πολύ. Για 8-9 μήνες περίπου.

Ας το σκεφτούμε σαν μία μόδα που θα περάσει. Όταν όλο αυτό τελειώσει θα τις βγάλουμε. Και τότε το χαμόγελο μας θα φανεί. Ένα χαμόγελο υγιές και λαμπρό. Ως τότε υπομονή.