Η μουσική μας ενώνει

Μια νότα, ένας στίχος, ένα τραγούδι ή ένα μουσικό κομμάτι μπορούν να σε κάνουν να συγκινηθείς, να χαρείς και να τραγουδήσεις ή να χορέψεις.

 
 
Συνήθως στην εφηβεία σου ξεκινάς να σκαλίζεις μουσικά τον εαυτό σου. Κάποια είδη σε τραβούν περισσότερο, κάποια λιγότερο και άλλα καθόλου. Ελληνικά ή ξένα που ακούς στο δωμάτιό σου με τις ώρες και μιλάς για αυτά με φίλους που έχουν τα ίδια ακούσματα. Βυθίζεσαι μέσα στη μουσική ή δίνεις βάση κυρίως στα λόγια. Άλλες φορές συμβαίνει το αντίστροφο ακούγοντας το ίδιο κομμάτι ξανά και ξανά.
 
Μεγαλώνοντας αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι διαφορετικά αυτά που ακούς και αυτά που δεν έδινες σημασία. Εκτιμάς και άλλα είδη μουσικής. Μπορεί να έπαιζε στο δωμάτιό σου μονίμως Metallica, ACDC, και Deep Purple και ξαφνικά να χάνεσαι στον Τσιτσάνη και τα παλιά ρεμπέτικα. Μπορεί να ξενύχταγες με Πλούταρχο, Καρρά, Μητροπάνο, Ρέμο και Σφακιανάκη, και από τη μια στιγμή στην άλλη να ψάχνεις νοήματα στον Χατζιδάκι.
 
Περνώντας τα χρόνια, ανοίγει το μυαλό σου και ακομλπεξάριστα ακούς ραπ, τραπ, λαϊκά και στα καπάκια Μάιλι Σάιρους και Αντέλ.
 
Μετά από κάποιο σημείο, ένας ήχος ή δυο λέξεις από ένα τραγούδι σου θυμίζουν την εφηβεία σου ή την εποχή που πρωτοακούστηκε αυτό το τραγούδι. Όλοι μας έχουμε δώσει χρώματα και μουσικές στις διάφορες φάσεις της ζωής μας και νοσταλγούμε ή χαιρόμαστε. Περπατάς ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΟΥ που λέει και το τραγούδι και σε μια πλατεία ή ένα στενάκι συναντάς μουσικούς του δρόμου να παίζουν τη δική τους μουσική παράδοση και κουλτούρα. Έτσι τους μαθαίνεις. Έτσι γνωρίζεσαι με τον άλλον. Με κάποιον ξένο στο δρόμο και χαμογελάτε ο ένας στον άλλο. Έτσι γνωριζόμαστε μεταξύ μας στα γλέντια και τα πανηγύρια στα χωριά.
 
Μια παγκόσμια γλώσσα που μας βοηθάει να επικοινωνήσουμε και να ενωθούμε. Γρήγορα και απλά η μουσική είναι ένδειξη και έκφραση ψυχής. Η ένωση και η άμεση επικοινωνία μεταξύ άγνωστων ανθρώπων ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας, κουλτούρας και καταγωγής, είναι από τα πιο σημαντικά αγαθά που έχουμε.
 
Μεγάλο ΔΩΡΟ η ΜΟΥΣΙΚΗ!
 
Ας το χαρούμε λοιπόν...
 
 
 
 
Σύνταξη κειμένου: Αναστασίου Νίκος