Έτσι είναι

Πικρή αλήθεια.

Τι κι αν έχουμε κάνεις τις τόσες προσπάθιες , τι κι αν εχουμε παλέψει ακόμα και με τους δικούς μας δαίμονες.

 

Η στάση και η κατάσταση της ζωής , θα πρέπει να αφυπνήσει τη συννείδησή μας , για έναν υπαρκτό , αρεστό λόγο , χωρίς να μεσολαβούν τάχα , δήθεν αιτολογίες για άλλα άτομα.

Πικρή η αλήθεια , μα κι αν πονάει , να ξέρετε , θα μας κάνει μόνο καλό .

Άνθρωποι που υπολογίζαμε , δικούς μας , φτάσανε να κάνουν το βήμα ,της οπιοσθοχώρησης ίσως , αλλά πάντα στο παρασκήνιο της σκέψης , της καρδιάς τους,

Aγγομαχούσε η έλλειψη θάρρους .

Εκείνου που πάντα στόλιζαν με κοσμητικά επίθετα και προσδιορισμούς , μπροστά στο φόβο τους , να χάσουν ότι μέχρι τώρα δημιούργησαν , παιδιά ,ακόμα και τα πάντα .

Μα έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και γνωμοδοτεί ενάντια στην τότε μας απόφαση , που τι κάνουμε απλά ?

Δίνουμε παρατάσεις σε ληγμένες από χρόνια καταστάσεις , οδηγούμενοι σε αργούς βασανιστικούς ζωντανούς θανάτους .

Αν κάνουμε το λάθος και κοιτάξουμε πίσω , θα δούμε εμάς , πρωταγωνιστές ,κομπάρσους ,σε θέατρα και σκηνικά ,παραλόγου και παντελώς ξένα προς εμάς .

Η αυλαία οταν πέσει , πιστεύω δεν έχουμε δικαίωμα να την ανεβάσουμε και πάλι .

Αν γίνει είνα είμαστε σίγουροι πως θα αναμασούνται , σκηνές ,λόγια ,επεκτάσεις , ζωής , σκέψης , νου και καρδιάς , αιμορραγώντας ο ένας τον άλλον και σφαδάζοντας από ευχαρίστηση , ο εγωισμός του καθενός , απέναντι σε πιο σωτήρια λύση.

Μόνιμη επιλογή και καθ αυτούς τέλεση αδιαμαρτύρητα και πάντα επί σκοπού της δικής μας ηρεμίας , γαλήνης , μα κυρίως του δικού μας αυτοπροσδιορισμού , σε προκλητικές συγκεχυμένες καταστάσεις , που πάντα θα επιφέρουν ολέθρια αποτελέσματα.

Εμείς και μόνο εμείς , με το χέρι στην καρδιά και τη σκέψη στο μυαλό , θα σώσουμε , όχι ότι ψευδέστατα πιστεύουμε πως σώζεται , αλλά δίνοντας τη χαριστική βολή στα τεκτενόμενα , μα κυρίως στο θάνατο τον αργό και βασανιστικό .

Η ζωή είναι λίγη και λήγει κι όσο κι αν θέλει μόνο ο ένας να φανεί αντάξιός της , θα πρέπει και οι δυο να συνομολογούν σ αυτό .