Η αθλήτρια του ποδοσφαίρου Ελένη Σαίχ στους La Famiglia

Η αθλήτρια του ποδοσφαίρου και παίχτρια του ARIS Women Soccer CLUB Ελένη Σαίχ μας ανοίγεται και παραχωρεί μια όμορφη συνέντευξη.

 

Γεια σου Ελένη

Γεια σας

Απο που είσαι?

Άσχετα που γεννήθηκα στην Λάρισα  και έμεινα για κάποια χρόνια εκεί η καταγωγή μου είναι απο την Θεσσαλονίκη.

Πως ένα μικρό κορίτσι στην Λάρισα αποφασίζει ότι της αρέσει το ποδόσφαιρο και σε ποία  ηλικία?

Να σου πω την αλήθεια το ποδόσφαιρο άρχιζε να μου αρέσει εντελώς απο σπόνδα εκεί γύρο στα δέκα μου, γιατί έχω άλλα τρία αδέρφια και ο μεγαλύτερος μου αδερφός έπαιζε πάντα μπάλα και πάντα με έπαιρνε μαζί του γιατί ήταν τερματοφύλακας και ήθελε να του κάνω κάποια σουτάκια και εκτός αυτού ο πατέρας με έπαιρνε μαζί του στο γήπεδο. Έτσι κάπως μου κόλλησε το μικρόβιο του ποδοσφαίρου και επειδή έλεγα στον πατέρα μου συνέχεια πως θέλω να ξεκινήσω να παίζω κάπου πήγε και με έγραψε στις ακαδημίες του Γιώργου Πλίτση στη Λάρισα και κάπως έτσι ξεκίνησα.

Ήταν εύκολο να βρεις ομάδα?

Κοίτα να δεις όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο στη Λάρισα ξεκίνησα σε αντρικές ακαδημίες που είχανε ένα δύο κορίτσια αλλά ήταν καθαρά αντρική ακαδημία, και αυτό γιατί τότε δεν υπήρχε γυναικεία ομάδα στην πόλη. Η γυναικεία ομάδα που έχει τώρα η Λάρισα ιδρύθηκε λίγο πριν φύγουμε οικογενειακός στη Γερμανία. Άρα στην ουσία η πρώτη επαφή πλήρως με γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου, ήταν στην Γερμανία όπου έπαιζα μέχρι και το καλοκαίρι του 2019.

 

 

Βρίσκεις ομάδα ξεκινάς τις προπονήσεις και έρχεται η στιγμή που ακούς τον προπονητή σου να σου λέει ‘Ελένη ετοιμάσου μπαίνεις’ πως ένιωσες?

Όταν πρωτοξεκίνησα να ασχολούμαι με το άθλημα το ξεκίνησα ως χόμπι φυσικά αλλά και γιατί με έκανε χαρούμενη, αλλά όταν μπήκα την πρώτη φορά ήμουν ακόμα πιο χαρούμενη όπως κάθε φορά που έμπαινα. Και κάθε φορά που με βάζανε ένιωθα το ίδιο και ειδικά αν τα πήγαινα καλά μου δινόταν ένα κίνητρο για να δουλεύω παραπάνω και να τα πάω καλύτερα την επόμενη φορά.

Θυμάσαι ποιος ήταν ο πρώτος αγώνας που έπαιξες?

Ο πρώτος μου αγώνας ήταν με την Ακαδημία του Γιώργου Πλίτση στη Λαμία,  στον οποίο αγώνα είχα ακούσει και από μια μητέρα ένα σχόλιο " Δεν είχατε αγόρια να συμπληρώσετε ομάδα και βάλατε και κορίτσια;" , κάτι που με είχε στεναχωρήσει όμως με τη λήξη του αγώνα αφού είχα πετύχει 4 γκολ που έδωσαν τη νίκη στην ομάδα μου , ήμουν απόλυτα χαρούμενη γιατί της απέδειξα ότι και τα κορίτσια ξέρουν μπάλα.

Να φανταστώ έπαιζες ποδόσφαιρο και εκτός ομάδας (στο σχολείο, στην γειτονιά),σωστά? Ήταν δύσκολο για σένα ως κορίτσι να πείσες τα αγόρια είτε στο σχολείο είτε έξω στην αλάνα να σε βάλουν σε κάποια από τις ομάδες που κάνανε?? Και ποια ήταν η αντίδραση τους όταν τους το ζητούσες?

Ναι φυσικά, αλλά δεν δυσκολεύτηκα σε αυτό το κομμάτι γιατί με τους περισσότερους είχαμε μεγαλώσει μαζί παίζαμε μαζί, οπότε δεν υπήρχε θέμα γιατί ήξεραν οτι αν παίξουν θα παίξω και γω και επειδή ήξεραν πως παίζω και πως είμαι. Το ίδιο ισχύει και όταν ξεκίνησα και στις ακαδημίες του κ. Πλίτση γιατί ήταν και ο αδερφός μου εκεί ήδη πριν απο μένα είχε και ο πατέρας μου καλές σχέσεις με τον κ. Πλίτση, είδαν οτι είμαι και κοριτσάκι που παίζει μπάλα και μου είχαν και μια ‘’αδυναμία’’. Θεωρώ στο κομμάτι του ποδοσφαίρου δεν ήταν καθόλου δύσκολο να μπω είτε στις παρέες που παίζαμε έξω αλλά ούτε στις ομάδες που έπαιζα.

Τι θέση παίζεις? Εξ αρχής ξεκίνησες να παίζεις στην θέση που παίζεις τώρα ή άλλαξες αρκετές θέσεις μέχρι να καταλήξεις σε αυτήν?

Φορ/Χαφ η θέση μου γενικά είναι στην επίθεση αλλά ναι μέχρι να φτάσω να παίζω σε αυτή την θέση είχα περάσει και απο πολλές άλλες όπως συμβαίνει στους περισσότερους αθλητές.

Απο το 2011 μέχρι και το καλοκαίρι του 2019 έπαιζες στην Γερμανία στην FFC Frankfurt , πως και έκανες αυτό το βήμα και πήγες εκεί και δεύτερον θα ήθελα να μοιραστείς μαζί μας την εμπειρία σου απο τα γερμανικά γήπεδα.

Συγκριτικά στην Γερμανία το γυναικείο ποδόσφαιρο μπορεί να μην είναι τόσο αναγνωρισμένο όσο το αντρικό αλλά το υποστηρίζουν πάρα πολύ. Έχει τον κόσμο που θα μαζευτεί στο γήπεδο κάθε Κυριακή και γενικά υπάρχει κόσμος που σε υποστηρίζει συνέχεια, απο θέμα ταλέντων δεν μπορώ να το συγκρίνω γιατί όπως εδώ έτσι και εκεί υπάρχουν ταλαντούχες παίχτριες. Απλά η διαφορά της Ελλάδας με την Γερμανίας είναι οτι εδώ δεν υπάρχουν οι εγκαταστάσεις, τα υλικά και η αφοσίωση και αυτά είναι κάτι που εκεί τα βλέπεις. Εκεί υπάρχουν άνθρωποι που το αντιμετωπίζουν καθαρά επαγγελματικά σε ένα αξιοπρεπής βαθμό όπως και στο αντρικό κομμάτι και δουλεύουν πολύ πάνω σε αυτό, ενώ εδώ το έχουν λίγο παραμελημένο. Εκεί δουλεύουν με πειθαρχία και κυρίως ομαδικά όχι μόνο οι παίχτριες αλλά και η διοίκηση και γενικά τα πάντα και οι πάντες είναι εκεί και να βοηθάνε και να μην είναι μόνοι τους, ακόμα και το κράτος τους βοηθάει. Όσο αφορά το παικτικό κομμάτι δουλεύουν πάρα πολύ και στο γυμναστήριο και με ταξίδια σε περιοχές που θα βελτιώσουν την φυσική κατάσταση των αθλητριών.

Το καλοκαίρι του 2019 ήρθες στην Ελλάδα μετά απο 8 χρόνια παρουσίας στα γερμανικά γήπεδα πως πήρες την απόφαση να γυρίσεις πίσω?

Η αλήθεια είναι οτι ήθελα να συνεχίσω εκεί είτε με το ποδόσφαιρο ειτε με σπουδές αλλά έτυχε τον Σεπτέμβριο του ΄18 να σπάσω την κλείδα μου οπότε αυτό ήταν κάτι που με έριξε ψυχολογικά και είχα πάρει την απόφαση να μη συνεχίσω το ποδόσφαιρο. Και κάπως έτσι είχα πάρει την απόφαση να κατέβω στην Ελλάδα να κάνω τις σπουδές μου να ζήσω ξανά εδώ πέρα. Επειδή ήταν μια περίοδος ψυχοφθόρα και δύσκολη και κάπως έτσι έλεγα να σταματήσω πλήρως το ποδόσφαιρο όπως σε είπα και πριν αλλά λίγο πριν κατέβω στην Ελλάδα για τις σπουδές μου άρχισα να το ξανά σκέφτομαι και υπήρχαν ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ και ο ΑΡΗΣ που επικοινώνησα μαζί τους και κάπως έτσι είπα να το συνδυάσω.

Το 2019 έρχεσαι στην Ελλάδα και σου έρχονται πρότασης απο τις ομάδες που πρωταγωνιστούν στο Ελληνικό πρωτάθλημα για την πρώτη θέση ΠΑΟΚ και ΑΡΗΣ, πως είχες νιώσει που με την επιστροφή σου έγιναν αυτές οι προτάσεις?

Είχα επαφή και με τις δύο ομάδες πριν έρθω στην Ελλάδα και όταν ήταν να έρθω στην Θεσσαλονίκη ήταν να κάνω προπόνηση και με τις δύο ομάδες για να δω που θα καταλήξω, γιατί δεν είχα ιδέα για το πως είναι το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα και γενικά πως έχουν τα πράγματα εδώ. Αφότου ήρθα έκανα μα προπόνηση με τον ΠΑΟΚ αλλά στο μυαλό μου είχα να πω την αλήθεια να πάω στον ΑΡΗ γιατί ήθελα να παλέψω για τον τίτλο και όχι απλά να κρατήσω τον τίτλο που έχω πάρει ήδη. Παρόλα αυτά η εμπειρία του να παίξω στο Champions League και να παίξω στο εξωτερικό ήταν δελεαστική και ήθελα να το ζήσω και ίσως αυτό έπαιξε περισσότερο ρόλο στο να διαλέξω να πάω στον ΠΑΟΚ και να μην πάω στον ΑΡΗ.

Είσαι δύο χρόνια στην Ελλάδα ξεκίνησες στην ομάδα του δικεφάλου  και πήρες μεταγραφή την επόμενη χρονιά σε μια άλλη ομάδα της Θεσσαλονίκης που συμμετέχει έντονα στο Ελληνικό πρωτάθλημα στον Άρη. Πως νιώθεις που στα δύο χρόνια που είσαι στην Ελλάδα είσαι σε ομάδες που πρωταγωνηστούν ?

Γενικά να το ξεκινήσουμε απο κει οτι δεν υποστηρίζω κάποια ομάδα στο αντρικό ποδόσφαιρο εδώ στην Ελλάδα άρα σε αυτό το κομμάτι είμαι αδιάφορη και ουδέτερη όσο αφορά το γυναικείο ποδόσφαιρο υποστηρίζω την ομάδα που παίζω. Όσο αφορά τον ΠΑΟΚ δεν ήμουν και μεγάλο χρονικό διάστημα για να πω οτι δέθηκα με την ομάδα και να πω οτι μου είναι δύσκολο απο συναισθηματικής πλευράς, πέρα απο αυτό αγωνιστικά επειδή υπήρξα και στις δύο ομάδες θέλω να πω οτι υπάρχουν εξίσου καλές παίχτριες. Όταν χρειαστεί να τους αντιμετωπίσω στο γήπεδο δεν θα μου είναι κάτι παράξενο γιατί ήδη τους έχω αντιμετωπίσει μία φορά με την ομάδα της Λάρισας και ήταν πιο κοντά το χρονικό διάστημα που είχα φύγει απο την ομάδα. Απλά σίγουρα θα υπάρχει το κομμάτι του ανταγωνισμού γιατί είναι και οι δύο καλύτερες ομάδες τις Ελλάδας και διεκδικούν τον τίτλο.

Επειδή παίζεις επιθετική χαφ θα ήθελα να με πεις ένα γκολ που έβαλες ή συμμετείχες σε αυτό και σου έχει μείνει.

Το γκολ που είχα βάλει και μου έχει μείνει είναι το πρώτο γκολ που είχα βάλει όταν ξεκίνησα να παίζω με τα κορίτσια στην Γερμανία και αυτό ήταν σε ντέρμπι που ήταν και το πρώτο απο τα τέσσερα που είχαμε βάλει. Απο κει και πέρα μου έχει μείνει και ένα γκολ που είχα βάλει με την ομάδα που έπαιζα που ήμουν στο ύψος του πάγκου έκανα ένα σουτ απο κει και πήγε κατευθείαν προς το γάμα της εστίας και ένα ακόμα που μου έμεινε είναι και ένα γκολ με κεφαλιά γιατί εντάξει λόγο και του ύψους που έχω δεν το έχω και πολύ.(γέλια)

Πήρες την απόφαση να ξεκινήσεις το ποδόσφαιρο, με το πέρασμα του χρόνου άρχισες να ασχολείσαι πιο πολύ. Ποια ήταν η αντίδραση των δικών σου όταν τους είπες ότι θα ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο και ποια η αντίδραση των άλλων όταν τους έλεγες ότι παίζεις μπάλα? (Μιας που δεν ήταν και είναι και από τα αθλήματα που δεν θα ακούσεις συχνά από κοπέλα να στο λέει).

Και απο τις δύο πλευρές δηλαδή και την οικογένεια μου αλλά και απο τους φίλους μου ήταν θετικό το πρόσημο, κυρίως έπαιρνα πολύ θετικότητα απο τον πατέρα μου γιατί εντάξει πέρα της σχέσης μας με υποστήριζε πολύ ως παίχτρια μου έδινε συμβουλές γιατί είχε παίξει και αυτός πιο παλιά με έπαιρνε να πάμε και στο γήπεδο. Πολύ υποστήριξη είχα πάρει και απο την μητέρα μου με πήγαινε και με έφερνε έκανε μεγάλες αποστάσεις για να παίξω  στην Γερμανία, και ποτέ δεν με είπε σταμάτα το γιατί δεν είναι άθλημα για κορίτσια και διάφορα τέτοια. Στήριξη πήρα και απο τους φίλους μου γιατί με έβλεπαν πόσο το αγαπώ ερχόντουσαν όσο μπορούσαν και στο γήπεδο για να με υποστηρίξουν άσχετα αν έπαιζα ή όχι. Γενικά ποτέ δεν είχα θέμα σε αυτό όλοι με υποστήριζαν το ίδιο.

Όλοι μας όταν ασχολόυμασταν με το ανάλογο άθλημα που μας άρεσε είχαμε κάποιο ‘’ίνδαλμα’’ που θέλαμε να του μοιάσουμε εσύ είχες/έχεις?

Απο τους άντρες είχα ως ‘’πρότυπο’’ τον Μέσσι, Ινιέστα, Τσάβι αυτή ήταν η τριάδα που μου άρεσε πολύ και έλεγα ΄΄μα πόσα κιλά μπάλα ξέρουν?’’. Απο το γυναικείο ποδόσφαιρο απο το εξωτερικό θα έλεγα μια Γερμανίδα παίχτρια που έτυχε να την δω και απο κοντά, την Μαροζάν και απο το Ελληνικό πρωτάθλημα την Χριστίνα Κοκοβιάδου που τυχαίνει να είμαστε και συμπαίχτριες στον Άρη.

Θα ήθελα να αναφερθούμε λίγο και στο οικονομικό κομμάτι όσο αφορα το γυναικείο ποδόσφαιρο, θα ήθελα να με πεις αν μια κοπέλα και εδώ στην Ελλάδα αλλά και στην Γερμανία πει εγώ θα αφοσιωθώ πλήρως στο να παίζω ποδόσφαιρο με τα λεφτά που δίνουν οι ομάδες μπορεί να ζήσει?

Εγώ είμαι κατά αυτού γιατί δεν μπορεί να ζήσει απο αυτό, το ίδιο ισχύει και για μια κοπέλα που μπορεί να παίζει στο εξωτερικό γιατί το γυναικείο ποδόσφαιρο δεν είναι σαν το αντρικό που θα πείς θα παίξω ποδόσφαιρο και θα εξασφαλίσω το μέλλον μου μέσαα απο αυτό. Ειδικά στην Ελλάδα σίγουρα πρέπει να κάνεις και κάτι άλλο παράλληλα γιατί τα ποσά ανάμεσα γυναικείου και αντρικού ποδοσφαίρου δεν έχουν καμία σχέση.

Το γυναικείο ποδόσφαιρο στο εξωτερικό έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ και σε κάποιες χώρες όπως στην Αμερική είναι το ίδιο δημοφιλής όσο και το αντρικό. Για εδώ στην Ελλάδα δεν θα λέγαμε το ίδιο, τι ή ποιος πιστεύεις οτι φταίει και δεν υπάρχει η ίδια εξέλιξη?

Το τι φταίει και το τι ευθύνεται δεν ξέρω αλλά αυτό που ξέρω είναι οτι δεν δίνουν πολύ βάση και πολύ σημασία στο συγκεκριμένο άθλημα, δεν ξέρω αν υπάρχει στο μυαλό των ανθρώπων οτι εντάξει τι μπάλα μπορούν να παίξουν οι γυναίκες. Αλλά αυτό που πιστεύω είναι οτι δεν δίνουν την ανάλογη σημασία που θα έπρεπε μόνο εκεί μπορεί να πάει το μυαλό μου, οτι το γυναικείο δεν μπορεί να προσφέρει κάτι ισάξιο με το αντρικό(?).

Αν σου δινόταν η δυνατότητα να παίξεις ξανά στο εξωτερικό, θα την έπαιρνες την ευκαιρία αυτή?

Θα ήθελα να πάω αλλά πρώτα θα ήθελα να εξασφαλίσω το θέμα των σπουδών μου, αλλά νομίζω θα το έκανα ανάλογα και την περίοδο που θα βρισκόμουνα. Δεν είναι κάτι που θα έλεγα οτι δεν θα το κάνω θέλω να πάρω εμπειρίες και απο άλλες χώρες.

Αν είχες την επιλογή να πας σε ένα πρωτάθλημα που σου αρέσει και θα το έβαζες πρώτο στις επιλογές σου, ποιο θα ήταν?

Επειδή ήδη έχω υπάρξει στο γερμανικό πρωτάθλημα φυσικά θα ήθελα να ξαναπάω επειδή ξέρω και τον ανταγωνισμό που υπάρχει αλλά επειδή έχω υπάρξει εκεί η αμέσως επόμενη μου επιλογή θα ήταν το Ισπανικό γιατί έχω και μια τρέλα γι αυτό πρωτάθλημα θα πήγαινα εκεί, είναι και σε υψηλό επίπεδο.

Αν κρίνω απο τους παίχτες που σου άρεσαν και μου τους ανάφερες πιο νωρίς να φανταστώ θα πήγαινες στην Barcelona?

Ναι είναι η ομάδα της καρδιάς μου.

 

Φέτος λόγο της κατάστασης που επικρατεί με τον covid19 σας έχουν σταματήσει τις αθλητικές σας δραστηριότητες, πιστεύεις έπραξαν σωστά και έχουν σταματήσει όλα τα αθλήματα σχεδόν?

Εγώ προσωπικά είμαι κατά που σταματήσαν πρωταθλήματα  γιατί με την ίδια λογική θα έπρεπε να σταματήσει και το αντρικό ποδόσφαιρο. Πιστεύω οτι με τα κατάλληλα τεστ που να γίνονται με τις αντρικές ομάδες ποδοσφαίρου θα έπρεπε να τα κάνουν και στα υπόλοιπα αθλήματα που έχουν σταματήσει και κάπως έτσι να συνεχίζουν να πραγματοποιούν οι αθλητές αλλά και οι ομάδες κανονικά το πρόγραμμά τους. Γιατί τώρα που τα σταματήσανε έχει επιπτώσεις στους αθλητές και είναι καταστροφικό γι αυτούς γιατί αυτό το ξεκινάω για κάποιους μήνες και ξανά σταματάω και είσαι σε μία αποχή απο το άθλημα που κάνεις και πρέπει να ξανά ξεκινήσεις και να είσαι στο επίπεδο που ήσουν πριν σταματήσει,  είναι πολύ δύσκολο αλλά ταυτόχρονα είναι πολύ ψυχοφθόρο.

Στην πορεία που είχες μέχρι τώρα θέλω να με πεις την καλύτερη σου στιγμή και η χειρότερη σου στιγμή?

Ευχάριστη φυσικά είναι η πρώτη χρονιά που ήμουν στην ομάδα της FFC Frankfurt που είχαμε σηκώσει τα πάντα είχαμε βγει και πρωταθλήτριες Γερμανίας και με τις μικτές ομάδες και σίγουρα η Εθνική. Όσο αφορά την χειρότερη στιγμή ήταν η περίοδος που είχα σπάσει τον ώμο μου και ήμουν εκτός για ένα χρόνο απο το ποδόσφαιρο.

 

Πέρα απο το ποδόσφαιρο ταυτόχρονα σπουδάζεις, σωστά?

Ναι σωστά

 Τι σχολή?

Σπουδάζω εδώ στην Θεσσαλονίκη στην Γυμναστική ακαδημία

Είναι εύκολο να συνδυάζεις ποδόσφαιρο και σχολή?

Σχετικά ναι γιατί οι προπονήσεις γινόντουσαν σχετικά κοντά στην σχολή μου, απλά το ΄΄θέμα΄΄ που μπορεί να είχα ήταν οτι ξεκινούσα πολύ νωρίς με την σχολή και σιγά σιγά μου έβγαινε η κούραση μέσα στην μέρα.

Η σχολή που είσαι είναι δικιά σου επιλογή η επιρεάστηκες απο κάποιον κοντινό σου άνθρωπο?

Ναι ήταν δικιά μου επιλογή και ήταν η μόνη σχολή που επέλεξα και είπα οτι θα δώσω μόνο γι αυτήν, γιατί είναι  το στοιχείο που ασχολούμαι είναι μια σχολή που απο την ώρα που ασχολείται με τον αθλητισμό και αυτό είναι κάτι που αγαπώ θα αφοσιωθώ εκεί και δεν θα είναι μια σχολή που μετά απο λίγο καιρό μπορεί να την βαρεθώ και να την παρατήσω. Θα είμαι συνεπής και αυτό ήταν το κυριότερο μου κριτήριο και είπα θα κάνω στη ζωή μου αυτό που θέλω και αγαπάω και δεν θα βαρεθώ ποτέ.

Τώρα με την καραντίνα πως περνάς τον ελεύθερο σου χρόνο?

Συνεχίζουμε να κάνουμε μέσο διαδικτύου τα μαθήματα της σχολής μετά λίγο διάβασμα γιατί πλησιάζει και η εξεταστική, και μετά λίγο τρέξιμο και ο,τι ασκήσεις μπορώ να κάνω απο το σπίτι για να μπορέσω να κρατηθώ σε μια καλή φυσική κατάσταση όσο γίνετε. Γιατί λένε οτι κάποια στιγμή θα μας ανοίξουν και μας και θα μας επιτρέψουν να γυρίσουμε στα γήπεδα και πρέπει να είμαστε όσο γίνεται κοντά στα δεδομένα που χρειάζονται.

Για ένα κορίτσι που σιγά σιγά κάνει τα πρώτα του βήματα τι θα το συμβούλευες?

Να δουλεύει με πειθαρχία και να μη δίνει βάση τα σχόλια που μπορεί να ακούει του στυλ ΄΄κορίτσι και παίζει μπάλα? μέγα λάθος!΄΄ και να συνεχίζει να ασχολείται με το άθλημα που αγαπάει.

Τα σχέδια σου για το μέλλον?

Να σε πω την αλήθεια δεν σκέφτομαι τι θα κάνω στο μέλλον αλλά σίγουρα σε προσωπικό κομμάτι θέλω να τελειώσω την σχολή μου και μετά να κάνω το επάγγελμα που θέλω και μετά όσο αφορά το αθλητικό κομμάτι να μπουν σε μια σωστή σειρά τα πράγματα και να επανέλθουμαι σιγά σιγά στου κανονικούς μας ρυθμούς και φυσικά να πάρουμε και το  πρωτάθλημα.

Το μαρτύριο σου τελειώνει σιγά σιγά θα ήθελες πεις κάτι ακόμα?

Θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα απο την καρδία μου στην γυναικεία ομάδα της Λάρισας γιατί σε εκείνη την περίοδο που ήμουν εκεί με στήριξαν πολύ και με βοήθησαν πολύ και στην ομάδα που είμαι τώρα τον Άρη πάμε δυναμικά. Θα ήθελα να πω και στον κόσμο να κάνει λίγη υπομονή ακόμα και να μη το βάζει κάτω και όλα θα πάνε καλά.

Ελένη σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που μας αφιέρωσες και για την συνέντευξη που μας παραχώρησες.

Εγώ σας ευχαριστώ .

 Επιμέλεια συνέντευξης: Κακαβαλάδης Νικόλας

Επιμέλεια φωτογράφων: Κακαβαλάδης Νικόλας