Είσοδος

Σήμερα ο Αλέξης.... Αύριο ;

τανιδησ.jpg

Σήμερα ο Αλέξης...αύριο? Ένα εύλογο ερώτημα που δυστυχώς θα παραμείνει αναπάντητο. Μία ακόμα δραματική ιστορία ήρθε στο φως την δημοσιότητας , αλλά την λάθος στιγμή. Μία στιγμή όπου πλέον τα πράγματα είχαν πάρει την πορεία τους....ο Αλέξης δεν τα κατάφερε!

 Και γιατί δεν τα κατάφερε? Γιατί κανένας δεν νοιάστηκε όσο έπρεπε...όταν έπρεπε. Παιδί χωρισμένων γονιών, εγκατελειμένο, στηριζόταν μονάχα στην μεγαλύτερη αδελφή του. Μία αδελφή, η οποία ήταν φύλακας άγγελος και για τα άλλα δύο ανήλικα παιδιά της οικογένειας. Έκανε ότι μπορούσε για να βρίσκετε δίπλα σε όλους. Σαν λύση, πρότεινε στον Αλέξη της, να φιλοξενηθεί στο νοσοκομείο Παπανικολάου, ώστε να είναι βέβαιη πως εκτός από την θαλπωρή , θα έχει και ενα ζεστό πιάτο φαγητό,καθημερινά. Έτσι και έγινε. Κανένας δεν γνωρίζει γιατί η σωρός του, βρέθηκε έξω από το νοσοκομείο, 2 μέρες μετά αφότου είχε ξεψυχήσει. Νοσηλευόταν στο συγκεκριμένο νοσοκομείο με εισαγγελική εντολή, όπου είχε μεταφερθεί στις 21 Φεβρουαρίου από το κέντρο φιλοξενίας του ΑΧΕΠΑ.  Πριν λίγες ώρες ανακοινώθηκε επίσημα από την Ιατροδικαστή Λήδα Κοβάτση, ότι η νεκροτομή έδειξε ανακοπή καρδιάς. Εκκρεμούν τα αποτελέσματα των ιστολογικών καθώς και των τοξικολογικών εξετάσεων. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Αλέξης είχε διαγνωστεί με μία σπάνια ασθένεια που λέγεται παριλιστική σε ιδέες και αίσθηση μανίας καταδίωξης. Αυτή είναι η ιστορία με το λυπηρό τέλος.

Και αναρωτιέμαι...εάν αυτή η υπόθεση, είχε μαθευτεί στο ευρύ κοινό λίγο καιρό πριν, θα άλλαζε κάτι? Σήμερα θα ζουσε ο Αλέξης? Γιατί κανένας δεν άκουσε τις κραυγές αγωνίας? Γιατί κανένας δεν ασχολήθηκε έμπρακτα με τα μηνύματα που έβαζε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης? Η αστυνομία γιατί δεν βοήθησε όταν έπρεπε, εφόσον είχε ενημερωθεί?

Χωρίς τίτλοBHJBJHBJH.png

Αύτα είναι τα λάθη της εποχής μας. Μίας εποχής που δυστυχώς πάει από το κακό στο χειρότερο. Και όμως υπάρχει επλίδα. Από εμάς εξαρτάται. Υπάρχει μέσα μας. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί, μιας που δεν προλάβαμε τον Αλέξη, να πρόλαβουμε το επόμενο περιστατικό πριν γίνει θύμα. Θα μπορούσε να είχε συμβεί σε κάποιον συγγενή μας, γείτονά μας, παιδί συναδέλφου μας...μην κλείσουμε τα μάτια και τα αυτιά μας, την επόμενη φορά. Ας φερόμαστε σε κάθε παιδί σαν να είναι το δικό μας...αύτη είναι η λύση, είτε είναι 4, είτε είναι 7, είτε 17.

Καλό Παράδεισο...

Επιμέλεια: Καρυδάκη Νικολέτα

log.png

Είσοδος ή Εγγραφή