Οι πέντε τύποι παιδιών από τοξικές οικογένειες.

     Η Sharon Wegscheider-Cruse, οικογενειακή θεραπεύτρια και πρώην ιδρυτική πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης για τα Παιδιά των Αλκοολικών, ανακάλυψε ότι τα παιδιά που προέρχονται από δυσλειτουργικές οικογένειες, μαθαίνουν να αναλαμβάνουν ορισμένους ρόλους, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις τοξικές συμπεριφορές στο σπίτι τους. Οι ρόλοι που αναφέρει, δεν είναι ένας τρόπος για να βάλουμε ταμπέλες στους ανθρώπους. 
 
 
 


   Αντίθετα, τους επινόησε για να καταδείξει πώς ο αλκοολισμός των γονέων, επηρεάζει την παιδική τους ηλικία και μέσω αυτού, ποια χαρακτηριστικά και συνήθειες μεταφέρουν στην ενήλικη ζωή τους. Τα παιδιά που προέρχονται από περιβάλλον με κατάχρηση αλκοόλ ή ναρκωτικών, συχνά βιώνουν μια ταραχώδη και απρόβλεπτη ανατροφή που μπορεί να τα κάνει να νιώθουν αμήχανα, ή να ντρέπονται να μιλήσουν γι' αυτό. 


Ως αποτέλεσμα, μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τις τοξικές συμπεριφορές της οικογένειάς τους, παίζοντας ορισμένους ρόλους για να απαλύνουν τη θλίψη, την ταπείνωση ή τον θυμό που μπορεί να νιώθουν.

    Οι οικογενειακές δυναμικές που περιλαμβάνουν άλλες ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές, όπως ο τζόγος ή η υπερκατανάλωση τροφής, οι υπερβολικά αυστηρές και θρησκευτικές συμπεριφορές, ο ναρκισσισμός και η σωματική, συναισθηματική ή σεξουαλική κακοποίηση μπορεί επίσης να επηρεάσουν τα παιδιά ώστε να αναλάβουν τους ίδιους ρόλους.

   Οι άνθρωποι είναι πολυεπίπεδοι και περίπλοκοι και μπορεί να διαπιστώσετε ότι έχετε παίξει περισσότερους από έναν ρόλους, αν προέρχεστε από μια χαοτική ανατροφή. Παρακάτω θα μοιραστούμε μαζί σας, τους 5 τύπους παιδιών από τοξικές οικογένειες

1. Ο "ήρωας" ή το "υπεύθυνο παιδί".


    Ο ήρωας ή το υπεύθυνο παιδί, είναι συχνά ένα παιδί σοφό και ώριμο πέρα από την ηλικία του. Είναι αυτάρκεις, τελειομανείς και υπερ-επιτυχημένοι. Συνήθως εξελίσσονται σε άτομα φιλόδοξα και προσπαθούν συνεχώς να είναι καλύτερα και επιτυχημένα, συχνά φαίνονται συγκροτημένα και μοιάζουν σαν να τα έχουν όλα υπό έλεγχο.
   Στην πραγματικότητα, όμως, υποφέρουν σιωπηλά και κουβαλούν το βάρος της θλίψης από την τοξική συμπεριφορά των γονιών τους. Ο μεγαλύτερος τους φόβος είναι, μήπως γίνουν σαν τον γονιό τους, γι' αυτό μαθαίνουν να είναι το ακριβώς αντίθετο. Αν ο ήρωας έχει ναρκισσιστή γονέα, συχνά είναι το αγαπημένο παιδί αυτού του γονέα. Ο ναρκισσιστής γονέας, συχνά τους επιφέρει κακοποίηση, είτε αυτή είναι σωματική είτε συναισθηματική. Ως αποτέλεσμα, ο ήρωας βασίζεται στην καλή του απόδοση προκειμένου να νιώσει και να λάβει αγάπη.




2. Ο "αποδιοπομπαίος τράγος" ή ο "ταραχοποιός".


     Ο αποδιοπομπαίος τράγος ή ο δημιουργός προβλημάτων, είναι συχνά θυμωμένος και αμυντικός. Στο ρόλο που διαλέγει προβάλλει την αλήθεια είναι μέσα από τα προβλήματα της οικογένειας, που συνήθως αρνείται να αντιμετωπίσει στο σπίτι. Ο αποδιοπομπαίος τράγος, είναι συχνά το παιδί για το οποίο οι τοξικοί γονείς, ντρέπονται περισσότερο. Εμφανίζονται ως επαναστάτες, δύσπιστοι και κυνικοί, αλλά κάτω από το σκληρό τους εξωτερικό, είναι οι πιο ευαίσθητοι συναισθηματικά.
   Ο αποδιοπομπαίος τράγος, έχει πληγωθεί σε βάθος σε επίπεδο τέτοιο που έχει καταστραφεί από τον καταχρηστικό γονέα του και μπορεί να είναι αυτοκαταστροφικός. Συχνά, μπλέκουν σε μπελάδες στο σχολείο, γιατί έτσι μαθαίνουν να τραβούν τη μεγαλύτερη προσοχή και είναι συνήθως ηγέτες στις κοινωνικές τους ομάδες. Αλλά επειδή έχουν χτίσει πολλά τείχη γύρω τους λόγω φόβου, οι σχέσεις που έχουν με τους άλλους μπορεί συχνά να είναι επιφανειακές ή ρηχές. Τα παιδιά αποδιοπομπαίοι τράγοι διαφέρουν μεταξύ τους, αλλά αυτό είναι τυπικό. Είτε είναι ο δυνατός επαναστατικός τύπος είτε εκείνος που παρεξηγείται εύκολα με το παραμικρό είναι το ίδιο.
 
 


3. Το "χαμένο παιδί" ή ο "ονειροπόλος".


   Το χαμένο παιδί ή ο ονειροπόλος, είναι ένας ρόλος πιο διάφανος. Συχνά είναι αόρατοι στην οικογένειά τους και προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της καθημερινότητας τους εξαφανιζόμενοι και εστιάζοντας την προσοχή τους στο διάβασμα βιβλίων, στην ονειροπόληση ή στην παρακολούθηση ταινιών. Σπάνια μπλέκουν σε μπελάδες και επειδή όλοι τους βλέπουν ως ένα καλό παιδί, συχνά υποθέτουν ότι έχουν επίσης μια καλή, υγιή ζωή στο σπίτι. 
  Το χαμένο παιδί, είναι συνήθως πολύ ντροπαλό και του αρέσει να έχει πολύ χώρο και μοναξιά. Οι άλλοι, μπορεί ακόμη και να τα θεωρούν μοναχικά. Επειδή αποσύρονται από τους άλλους και κλείνονται στο δικό τους  δυσκολεύονται να αναπτύξουν σημαντικές κοινωνικές δεξιότητες και σχέσεις με τους άλλους και συχνά υποφέρουν από χαμηλή αυτοεκτίμηση.
 
 
 



4. Η "μασκότ" ή ο "κλόουν της τάξης".


   Η μασκότ ή ο κλόουν της τάξης, είναι ένας άλλος ρόλος που θα βρούμε σε αυτήν την κατηγορία. Συνήθως γνωστός ως "ο χαριτωμένος", είναι πάντα έτοιμος να ελαφρύνει τη διάθεση, κάνοντας αστεία ή στήνοντας ένα διασκεδαστικό σόου για τους άλλους. Συχνά, η μασκότ αισθάνεται ανίσχυρη από τις δυσλειτουργίες της οικογένειας της και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον θυμό, την ένταση και τις συγκρούσεις, σπάζοντας τα με διασκέδαση και χιούμορ. Πίσω από τη χαρούμενη συμπεριφορά της μασκότ, συνήθως αυτά τα παιδιά υποφέρουν από άγχος και κατάθλιψη.
  Τα παιδιά μασκότ, συχνά παλεύουν με θέματα χαμηλής αυτοεκτίμησης και μπορεί να παρουσιάσουν εργασιομανείς τάσεις, για να αναπληρώσουν τις ανασφάλειές τους. Έχουν φιλική διάθεση και τους αρέσει να είναι ευγενικά, δοτικά και αξιόπιστα άτομα. Οι άνθρωποι, συχνά τα περιγράφουν ως "υπερβολικά καλά". Τα παιδιά μασκότ, απολαμβάνουν να βοηθούν τους άλλους στα προβλήματά τους, επειδή είναι ένας τρόπος να αποσπάσουν την προσοχή τους από τα δικά τους. Θεωρούν επίσης οδυνηρό, να ζητήσουν βοήθεια όταν υποφέρουν, οπότε αντί γι' αυτό, φορούν ένα γενναίο χαμόγελο για τα μάτια του κόσμου.
 
 


5. Ο "Φροντιστής" ή "Γονεϊκο Παιδί".


   Ο φροντιστής είναι συνήθως ο σύζυγος του εξαρτημένου ατόμου, αλλά μπορεί να είναι και ένα παιδί. Ο φροντιστής παρόλο που έχει πλήρη επίγνωση της κατάστασης, συχνά επινοεί δικαιολογίες για τα προβλήματα του εξαρτημένου με το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά και αρνείται την ύπαρξή τους. Παίζει το ρόλο του μάρτυρα και είναι καλός στο να συγκαλύπτει τις πτώσεις και τις δυσλειτουργίες της οικογένειας, φροντίζοντας να βλέπει ο έξω κόσμος ότι πρόκειται για μια ευτυχισμένη, ολοκληρωμένη οικογένεια. 
   Ακούνε και παρηγορούν τον εξαρτημένο και ενθαρρύνουν τα άλλα μέλη της οικογένειας να μην επιβάλλουν αρνητικές συνέπειες στον εξαρτημένο για τα προβλήματά του. Είναι επώδυνο για τον φροντιστή να συμβιβαστεί με όσα συμβαίνουν στο παρασκήνιο οπότε φτιάχνει ένα δικό του κόσμο, στον οποίο αυτά τα προβλήματα απλώς δεν υπάρχουν. Ως αποτέλεσμα, δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του εξαρτημένου στην ουσία, οπότε δίνουν ένα πειστικό σόου για να το δει ο κόσμος, ελπίζοντας ότι μια μέρα θα γίνει πραγματικότητα και όχι απλώς ένα θέατρο, δυστυχώς κάνοντας τα πράγματα χειρότερα με αυτήν την στάση.
 



Τελικές Σκέψεις...


   Είναι άσχημο και ζόρικο να είσαι παιδί και να αναγκάζεσαι να μεγαλώνεις μέσα σε μια δυσλειτουργική οικογένεια, με άτομα που υποφέρουν από εθισμούς και ψυχικές ασθένειες, που δεν είχαν το σθένος να τις αναγνωρίσουν και να έχουν την τιμιότητα να μην αναλάβουν να φέρουν μια ζωή στο κόσμο, την οποία είναι ανίκανοι να συνδράμουν από κάθε κατεύθυνση. Αν δεν είσαι δυνατός, δυστυχώς δεν θα καταφέρεις να κλείσεις αυτές τις πληγές. Θα τις διαιωνίσεις μεγαλώνοντας και εσύ στο περιβάλλον που θα δημιουργήσεις και θα μπεις να βάλεις το λιθαράκι σου σε αυτόν τον αέναο φαύλο κύκλο της αρρώστιας. 
  Νομίζω οτι εν έτη 2022 με μια πανδημία να μας έχει τσακίσει κάθε ηθικό, το λιγότερο που θα μπορούσαμε πλέον να αντιληφθούμε σε βάθος, είναι η σημαντικότητα της αναγνώρισης της αποδοχής και της πρόληψης των ψυχικών ασθενειών και των εθισμών, ακριβώς όπως κάνουμε και με τις οργανικές. Οφείλουμε πλέον να καταλάβουμε πως συνδέονται αλυσιδωτά και οτι δεν μπορείς να έχεις το ένα, αν δεν έχεις το άλλο. Είναι εγκληματικό να εγκαταλείπουμε τους εαυτούς μας. Ειδικά όταν και άλλοι άνθρωποι βασίζονται από εμάς! 
 
-Credits to psych2go.net Psychology Page.
-#staypositive #liveyourlife #stayhealthy
Ηλιάνα Πουλοπούλου