Δε μας προδίδουν

Το μόνο που ψάχνουν και ζητούν συνάμα , είναι μια ζεστή αγκαλιά , ένα χάδιβ , ένα φιλί.

Δεν απαιτούν μα συγχρόνως δε θα έπρεπε και να επετούν μια συντροφιά είτε μια φευγαλλέα προσοχή προς αυτά .

dog-cat1.png

Οι μικροί αυτοί φίλοι μας  θα πρέπει να γεύονται και να απολαμβάνουν τη ζεστασιά και την αγάπη που περικλύει η ψυχή μας και κυρίως εκείνο το συναίσθημα , όχι απλά της κτητικότητας  πως μας ανήκει κάτι , αλλά ιδιαίτερα της φροντίδας και του νοιαξίματος , πως θέλουμε εμείς να το φροντίσουμε και να το αγαπήσουμε , αφού αυτό δε μας ζήτησε τίποτα από κανένα.

Τα φιλικά ανθρώπινα αισθήματα , τα δείχνουμε με το να δεχθούμε αφού το έχουμε και ανήκει πια σε μας..εξαρτάται η επιβίωσή του , οι κανόνες υγιεινής του και όλα αυτά που θα πρεπε να απολαμβάνει ,  να μη φανούμε ποτέ μικρότεροι των προσδοκιών του και των ελπίδων του .

Μπορεί να μην μπορεί να ακουστούν τα συναισθήματά του , αλλά έχει τόσους τρόπους μετάδοσης των συναισθημάτων του , που θα πρεπε να του φερθούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

dog-cat.jpg

Είναι φύλακας πιστός  , ποτέ δεν προδίδει όχι το αφεντικό του , δε θα το πω έτσι , δε μ αρέσει η ορολογία αυτή γιατί δηλώνει κτήτορα με απαιτήσεις και προυποθέσεις παροχής υπηρεσιών. 

Το μικρό σκυλάκι , γατάκι ή οποιοδήποτε άλλο ζωάκι έχει φίλο δικό του , μοναδικό και ανεπανάληπτο. 

Ένας πολύ καλός μου φίλος , λέει τα ανθρώπινα παιδιά , για να τα διαχωρίσει  απ τα μικρά ή μεγάλα  σκυλιά , που τα αισθάνεται οικογένειά του και εκείνος είναι ο προστάτης τους , ο πατέρας τους .

Ίσως να ξενίζει κάποιους αν ακούσουν έλα εδώ στον μπαμπά ή στη μαμά ,  πράγμα που κι εγώ όταν το άκουγα , εε κάπως ένιωθα περίεργα.

Αλλά με τις συζητήσεις μας και την παρεούλα μας  , με τον πολύ καλό μου πλέον φίλο , τον Παντελάκο μου , κατάλαβα πως η αγάπη όταν υπάρχει στην ψυχή μας και θέλουμε να τη μοιραστούμε , δεν έχει τόσο σημασία αν απευθύνεται σε άνθρωπο ή σε ζώο μικρό ή μεγάλο.

Βλέπετε τέτοιες εορταστικές μέρες , κάποιοι γονείς  δωρίζουν στα παιδάκια τους κάποιο ζωάκι που μετά αυτά όπως θα ναι φυσιολογικό λόγω ανωριμότητας της ηλικίας τους θα το βαρεθουν και θα το κατατάξουν κι εκείνο το καημένο πάλι στα αδέσποτα της γειτονιάς .

Αν δεν είμαστε σίγουροι , δεν έχουμε υπό την επίβλεψίν μας και την προστασία μας κάποιο ζωάκι που μετά κάποιο πέρας ημερών , θα θελήσουμε να απαλλαχτούμε απ την παρουσία του .

Έχουν κι αυτά δικαίωμα στη ζωή , την καθωσπρέπει και ποτέ να ζήσουν σε καθεστώς ρίσκου και κινδύνου για τη ζωή τους .

Τελευταία άγριο ψυχικό φαινόμενο , συναντήσαμε τις κακοποιήσεις ζώων , τους βανδαλισμούς της ψυχής αυτών...κατακριτέο και όχι μόνο.

Αλλά ας μην ξεχνάμε πως αν φερθούν αυτοί που θέλουν να λέγονται άνθρωποι και να χουν την ανάλογη ταυτότητα , τι θα κάνουν στους ανθρώπους χωρίς την παραμικρή ηθική φραγή και χωρίς το παραμικρό σθένος της ανθρώπινής τους αιτιολογίας πάνω στη γη.

Μπορεί κάποιοι να μη συμπαθούν τα φιλικά προς εμάς τετράποδα , αλλά ρητά και κατηγορηματικά τάσσονται ενάντια στις κακοποιήσεις και στις εγκληματικές πράξεις απέναντί τους.

Για μένα αυτοί είναι πιο ζωόφιλο ι, παρά εκείνοι που άλλο δηλώνουν και άλλο πράττουν , άλλο φαίνονται και άλλο είναι .

Ας κάνουμε αυτά τα Χριστούγεννα ευτυχισμένους τους τετράποδους φίλους μας με μια αγκαλιά και ένα ζεστό χάδ ι, με ένα ζεστό ρόφημα στο πιατάκι τους  κι όχι στο πατάκι παρά σε μια γλυκιά ζεστή γωνιά.

 

anna_zanidaki.jpg

Γράφει η ΑΝΝΑ ΖΑΝΙΔΑΚΗ.